‘Uur luisteren voor contact’ – Codes brengen Scouting A15 naar andere kant van wereld

HARDINXVELD – ,,Hé, een Amerikaan!” Bij de ‘jamboree on air-jamboree on internet’, afgekort tot Jota-Joti, volgen de scouts van Scouting A15 in HardinxveldGiessendam nauwgezet de signalen uit de zendapparatuur. De landelijke Jota-Joti – van vrijdagavond tot zaterdagavond – verbond wereldwijd scoutinggroepen met elkaar.
ELINE LOHMAN

Geruis, hoge tonen, piepjes… Uit de zenders bij de scouting aan de Sliet komen rond middernacht allerlei geluiden. Af en toe is een krakerige stem te horen. De zendamateurs proberen contact te maken met andere scouts overal ter wereld. ,,Soms lukt het, soms niet,” vertelt Johan Hobbel (39), een van de verantwoordelijke zendamateurs. Je moet een diploma hebben om te mogen zenden en daarom komen de scouts die dat niet hebben, af en toe even bij de zendamateurs kijken – als zij niet bezig zijn om contact te maken via internet.
Verwoed draait Hobbel aan de knoppen. ,,Het interessante is het spreken met andere groepen. Je kunt vragen waar zij bijvoorbeeld op kamp zijn geweest. Het zorgt voor verbroedering en daarom doen we ook mee met de Jota-Joti. Als je een andere scout spreekt, heb je gelijk een band. Het is ook fijn om eens te mogen uitpakken met de antennes.” Hobbel doelt op de grote kraan met de benodigde antennes, die voor de deur staat.
Hobbel legt met name contact met scouts in Nederland, maar Arjan Lukken (42) – ofwel PA3GVZ, zijn naam in het internationale scoutalfabet – heeft internationaal bereik met zijn zendapparatuur. ,,Ik had net contact met een 80-jarige Rus. Soms zeg je alleen ‘hoi’ en ‘tot ziens’. Maar als je iemand vaker tegenkomt, ontstaat er een soort vriendschap. Het is net heel druk geweest en dan geeft het voldoening als je net die persoon er tussenuit haalt.” Lukken draait de knop op zijn zendapparaat snel rond. ,,Aan de piepjes hoor je of er iemand zit,” legt hij uit en hij heeft geluk. Hij vangt het signaal op van een Roemeen, Olly genaamd. ,,This is Papa Alpha, good evening old man,” zegt Lukken in het microfoontje. ,,We’re in a small town near Rotterdam. There are some clouds here.” Het gesprek beperkt zich tot algemeenheden. ,,Dit is normaal. Beetje draaien, kijken wat je tegenkomt. Soms klinkt het alsof iemand met zijn kop in een blikken emmer zit. Ik ga tegen vier uur een paar uurtjes plat. Normaal gesproken zit ik niet zo lang aan de zender!” Bij Scouting A15 zijn zo’n dertig belangstellenden. De een zit bij de zendapparatuur, de ander chat met scouts via internet. Jelle den Butter (21) neemt een kijkje bij Hobbel. ,,Ik chat via internet, maar ik vind zendapparatuur interessanter. Dat zorgt voor saamhorigheid; scouts onder elkaar. Ik ga de hele nacht door.”
Intussen luistert Hobbel nauwgezet naar het geruis en de diverse codes. ,,Het is de sport om iemand eruit te vissen. We maken in totaal zo’n zestig verbindingen per nacht. Soms moet je wel een uur luisteren. Als ik de kans krijg en niets zou hoeven, zou ik 24 uur per dag met mijn zendapparatuur bezig zijn. Het is ontzettend verslavend. Het is een kick om contact te maken met iemand die tweeduizend kilometer verderop zit. Dan wil je meer.”

Bron: AD Rivierenland, maandag 19 oktober 2009
Klik hier voor het artikel in pdf formaat

Geplaatst in Scouting A15 Algemeen

Reacties zijn gesloten.